Avonturen in ecoline

Tegenwoordig probeer ik wat vaker mij te oefenen in het gebruik van verf. Meestal ecoline. Soms komen daar best aardige resultaten van en soms, zoals bij deze tekening, wordt het een drama:

Meestal lukt het kleuren zo'n beetje half, zoals in onderstaande tekening, die ik op de lucht na, redelijk gelukt vind.

 

 

Sherlock versus Moriarty

Heb de afgelopen tijd nieuwere versies gezien van een oude favoriet, Sherlock Holmes. In 'Sherlock' van de BBC en in 'Sherlock Hound', een Japanse tekenfilmserie.

Tango (Tender Is The Night)

Ooit danste ik de tango. Tegenwoordig doe ik dat maar zelden. Mijn vader wel. Die blijft fanatiek door dansen.

Maar als ik dan een verwijzing tegen kom naar de tango, dan valt me dat wel meteen op. Zoals in Tender Is The Night van F. Scott Fitzgerald.

Gelezen in juli 2014

In juli gelezen: Eigen gebrek door Thomas Pynchon, De jacht op het verloren schaap door die Japanner van Norwegian Wood en Kafka op het strand, Tender Is The Night van F. Scott Fitzgerald en The Information Master, een studie over Colbert, minister onder Lodewijk de Veertiende. Verder een stripbiografie over J. Edgar Hoover, een kinderboekje over Paulus de boskabouter en de twee hoogtepunten: het nieuwste boek over Victor & Vishnu door Jeroen Funke van Lamelos en de uitgave van de Moeminstrips door Tove Jansson.

Tekenen is huilen uit je vingers

Al eerder liet ik een tekening zien, geïnspireerd door woorden van mijn broer Boris van Lamelos. Onderstaande tekening is ook gemaakt naar één van zijn uitspraken.

Gelezen in juni 2014

Gelezen in juni: de detectives De kaart van Bellini en Als de doden niet herrijzen. Die laatste is een boek over de Duitse detective Bernie Gunther ten tijde van de opkomst van de nazi's, geschreven door Philip Kerr en is heel goed. Dat vind ik trouwens van al zijn Gunther-boeken die ik gelezen heb.

Save The Cat werd door scenaristen geprezen als een nuttig boek. Dat is het ook wel, maar wat een vervelende vent is de schrijver (& wist je dat hij met Steven Spielberg heeft gewerkt? Nee? Dan heb je zijn boek nog niet gelezen, want dat vermeldt hij te pas en te onpas). Ook laat het (onbedoeld) zien waarom al die Amerikaanse films zo op elkaar lijken. Ze gebruiken allemaal dezelfde structuur en regeltjes uit dit soort boeken. Ik weet nog steeds niet of wat ik van dit boek opgestoken heb in totaal positief danwel negatief is.

Nieuwe delen van Fatale en The League of Extraordinary Gentlemen, het (nooit afgemaakte) Robbedoesverhaal van Yves Chaland, Red Carrot P.I., een samenwerkingsproject van Rob van Barneveld en Matt Baay, de resterende delen van Chambres Noires en een manga over wijnproeven, Les Gouttes de Dieu, zijn de strips die ik gelezen heb.

Beatles op balletles

Een tijdje terug was ik op en neer aan het mailen met mijn broer (& kwart van het Lamelos-collectief) Boris Peeters en op de een of andere manier kwam het gesprek op the Beatles en balletles. Omdat beide woorden zo veel op elkaar lijken (zet de e achter de a, voeg twee ll-en toe), inspireerde mij dat tot de volgende tekening: